
Deze beweging wordt heel vaak aan het begin van een taijivorm of taiji-oefening gedaan. Ontwikkeld door de grootmeesters-familie Yang eind 18e eeuw.
Chinese naam: Qishi
Als toepassing in de Martial Arts is de beweging omhoog een parering voor een aanval naar je keel. Omlaag is het een aanval terug naar de buik.
Wij gebruiken de oefening meer voor het ontwikkelen van innerlijke rust waarbij de focus ligt op elke millimeter dat je beweegt. Dit is dan ook erg belangrijk. Als tweede ingredient komt er een visualisatietechniek bij, waarbij je in je hoofd een beeld maakt van de beweging. Bij deze techniek maak je gebruik van de kracht van een ingebeelde beweging. Je gaat deze kracht dan ook daadwerkelijk voelen.
Dit noemen ze dus bewegende meditatie met visualisatie- en inbeeldingstechnieken. Al deze technieken geven de malende gedachten (de apen) geen kans om op de voorgrond te treden wat dus rust en kalmte teweeg brengt.
Je ontwikkeld zo innerlijke kracht, en je gaat de verbinding voelen tussen het bovenlichaam en het onderlichaam. Wat weer een eenheid teweeg brengt in je lichaam en dus ook je geest.
Nu de oefening:
Neem de houding aan zoals in het filmpje en beging langzaam en licht te bewegen. Focus de eerste paar minuten (met je ogen open) op iedere millimeter dat je beweegt. Dwalen je gedachten af, merk het op (zonder irritatie) en ga eenvoudig terug naar je focus op de beweging.
Vervolgens de visualisatie- en voeltechniek:
Het elastiek verhaal. Met je ogen dicht visualiseer je dat er van je handen naar de grond een elastiek loopt. Gaan je armen omhoog dan voelt het zwaar en als je armen omlaag gaan gaat het een stuk gemakkelijker. Doe de oefening nog steeds heel langzaam en met alle aandacht.
Tip:
Heel belangrijk! Doe de oefening met fun neem je zelf niet te serieus. Smile when you train!
Het filmpje van oefening 2 kun je hier vinden.
Veel succes en tot de volgende keer!
Heb je vragen, kun je altijd reageren.
De komende weken geen nieuwe trainingsfilmpjes, dit om je voor een overkill te behoeden. Even kwaliteit boven kwantiteit. In plaats daarvan zal ik steeds 1 oefening onder de loep nemen en daar wat meer over vertellen.
Deze week gaan we terug naar trainingsoefening 1.
De oefening zenzitten (zazen) is een vast onderdeel uit het boeddhisme, en zen is daar er afsplitsing van. De techniek is eenvoudig zitten om de drukte in je hoofd te kalmeren om de wereld te zien zoals hij is, en niet zoals wij hem ‘willen’ zien.
Het is niet mijn bedoeling om een echte zenboeddhist van jullie te maken, maar we gebruiken de techniek (het zitten) om afstand te nemen van onze gedachten om zodoende beter te kunnen vertragen. Wat nodig is in deze drukke wereld: ‘vertragen om te kunnen versnellen’. Wij ‘zijn’ immers niet onze gedachten wij ‘hebben’ gedachten.
Niet de duur van de oefening is belangrijk maar de regelmaat!!
Probeer een tijd te creëren die echt voor jou alleen is, en laat je medebewoners weten dat jij tijdens die periode met niets gestoord wilt worden. Daarna is er weer alle tijd voor alles en iedereen, maar nu even niet!!
De plek waar je in stilte wilt gaan zitten moet wel enigszins opgeruimd zijn, dus niet tussen alledaagse dingen zoals wasgoed of rommel gaan zitten (dat is meer voor de gevorderden onder ons, een andere oefening).
Een frisse ruimte, misschien een klein raampje open.
Nu de oefening:
Denk erover na dat het zazen een samenspel is van afgeleid worden versus ontspannen gefocust blijven. Er is geen winnaar, geen van twee is beter.
Het is als yin en yang, elkaar aanvullend, niet oordelend, als een goed huwelijk dus.
Je mag je ogen open houden, je kijkt dan langs je neus naar de grond zonder echt iets te zien!! Maar je mag ook je ogen dicht houden. Val dan niet in slaap, blijf ontspannen, gefocust en alert.
En dan maar zitten. Alles volgend maar niet oordelend.
Je luistert naar je adem maar verandert niets. Je kijkt naar je gedachten maar je verdwijnt niet in je gedachten. En je beweegt niet je observeert.
Het filmpje van oefening 1 kun je hier vinden.
Veel succes en tot de volgende keer!
Heb je vragen, kun je altijd reageren.
Last week I was at a retreat in France run by Simone en Louis Tor.
I was living in a tree house in a beautiful surrounding for a week. Not the typical retreat where the food is bad, you can’t speak, and sleep on the floor. It was a retreat to center, slow down, meditate, practice Tai Chi and eat…